اولین لکه‌های جدید خورشید ، شروع چرخه خورشیدی را اعلام می‌کنند
ابزارهای رصدخانه خورشیدی ناسا می‌توانند میدان‌های مغناطیسی شدیدی را نشان دهند که در اثر چرخش خورشید در هم می‌پیچد.

اولین لکه‌های جدید خورشید ، شروع چرخه خورشیدی را اعلام می‌کنند

دو لکه جدید خورشیدی که بر سطح ستاره مشتعل ما پدید آمده، دوره طولانی خورشید خاموش را پایان بخشیده است. نتیجه این فعالیت‌ها و لکه‌ها توانسته تغییرات چشمگیری در آب و هوای فضایی داشته باشد و منجر به قطع ارتباطات و شبکه برق زمین شود.

این لکه‌ها توسط ماهواره SDO در 24 دسامبر مشاهده شد. SDO  در فاصله بیشتر از 35000 کیلومتر از سطح زمین در اطراف خورشید در حال گردش است. اولین لکه‌های شناخته شده بعد از نوامبر 2019 دیده شد و به عنوان لکه‌های جدید سیکل خورشیدی معرفی شدند. انتظار می‌رود که هر کدام به دلیل وجود یک نقطه اوج جدید از فعالیت‌های مغناطیسی باشد.

لکه‌های مشاهده شده به دلیل اختلالات مغناطیسی در سطح خورشید به وجود می‌آیند و در لایه‌ای از خورشید تشکیل می‌شنود که برای ما قابل رویت است. این لکه‌ها معمولا برای روزهای کمی قابل مشاهده بوده‌اند. اما گاهی اوقات برای چندین هفته نیز در سطح خورشید خواهند بود. آنها معمولا بسیار پهناور هستند و اندازه آنها اغلب بسیاربزرگتر از اندازه زمین خواهد بود.

اگرچه اطلاعات دریافتی هنوز کامل نیست اما وجود لکه‌های جدید دلیلی بر پایان دوره کمینه خورشید است.

چرخه لکه‌های خورشیدی

سیکل 11 ساله لکه‌های خورشیدی به دلیل چرخش مغناطیسی خورشید در فضا به وجود می‌آید. این ستاره (خورشید) به صورت مداوم هر 27 روز چرخش دارد. چرخشی که شبیه چرخش یک سیال است. چرخش در ناحیه استوای خورشید، سریعتر از چرخش در قطب‌ها خواهد بود. میدان مغناطیسی قوی خورشیدی دلیل به وجود آمدن لکه‌های خورشیدی در دیگر مناطق فعال خورشید است. تغییرات خورشید در قطب‌ها باعث زوال و از بین رفتن مناطق فعال مغناطیسی و لکه‌های خورشیدی  می‌شود که نتیجه آن فعالیت خورشید در حالت کمینه خواهد بود. اما میدان مغناطیسی به آرامی چرخیده و دوباره درهم پیچیده خواهد شد و سیکل لکه‌های جدیدی را پدید خواهد آورد.

سیکل خورشیدی جدید یا SC25 تا سال 2024 ادامه خواهند داشت. یعنی تا قبل از دوره کمینه جدید که در سال 2031 خواهد بود.

لکه های خورشیدی
لکه های خورشید از چرخه جدید SC25 نزدیکتر به قطب‌های خورشید رخ می‌دهد ، در حالی که لکه‌های خورشیدی از چرخه قدیمی SC24 هنوز هم می‌تواند در نزدیکی خط استوای خورشید رخ دهد.

زمانی که یک سیکل جدید از لکه‌های خورشیدی ایجاد شود و به اوج خود برسد، فعالیت مغناطیسی خورشید می‌تواند تاثیرات قابل توجهی بر روی زمین داشته باشد. نتیجه لکه‌های خورشیدی بزرگ و پیچیده می‌تواند یک انفجار در سطح خورشید باشد که این انفجارها با نام شراره‌های خورشیدی شناخته می‌شوند.

تابش‌های قدرتمند از مواد خورشیدی و بادهای خورشیدی، که به طوفان‌های پروتون معروف هستند، تابش‌های وسیع و توده‌های غلیظی از ذرات الکتریکی را شامل می‌شوند که به آنها پرتاب جرم خورشیدی می‌گویند. تمام این رویدادها می‌تواند به ایجاد اختلال در ارتباطات ، ناوبری هواپیما و شبکه‌های برق منجر شود. این بادها می‌توانند اثرات زیادی بر روی زمین بگذارند. هنگامی که لایه‌های بیرونی جو با فعالیت خورشیدی گرم می‌شوند ، ماهواره‌ها در مدارهای کم ارتفاع زمین دچار اختلال می‌شوند. همچنین افزایش تابش‌های خورشیدی می‌تواند فضانوردان خارج از میدان مغناطیسی محافظ زمین را تحت تأثیر قرار دهد. این‌ها همه تأثیراتی از فعالیت‌های خورشید است که برای ما نگران کننده خواهد بود.

ترجمه: الهام مولوی

منبع: www.space.com