ستاره‌شناسان صدها ستاره نوزاد و دیسک‌های پیش سیاره‌ای را مشاهده کردند!

ستاره‌شناسان صدها ستاره نوزاد و دیسک‌های پیش سیاره‌ای را مشاهده کردند!

ستاره‌شناسان بیش از 300 ستاره تازه متولد شده را تصویر برداری کرده‌اند که سرنخ‌های جدیدی را درباره مراحل اولیه تولد ستاره‌ها و شکل‌گیری سیارات را نشان می‌دهند.

در تحقیقات جدید، اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ‌های رادیویی VLA و ALMA، صدها ستاره جوان را که توسط حلقه‌های گرد و غبار و گاز احاطه شده‌اند‌، مورد مطالعه قرار داده‌اند.

این ستارگان تازه متولد شده یا نوزاد، در یک منطقه متراکم ستاره‌سازی که به عنوان مجموعه ابر مولکولی جبار شناخته می‌شود، قرار گرفته‌اند. درحدود یک دهم جرم کهکشان راه شیری به ‌صورت گازهای میان ستاره‌ای (ابر مولکولی) می‌باشد که نصف آن از هیدروژن اتمی و هلیوم، و بقیه نیز بیشتر از هیدروژن مولکولی و در حدود صد ماده مرکب دیگر تشکیل شده است. گازهای مولکولی به صورت توده ابرهای بزرگ، سرد و نسبتا چگال در فضا و بیشتر در بازوهای کهکشان‌های مارپیچی قرار دارند. شکل‌گیری ستارگان جدید درون قسمت‌های چگال‌تر این ابرها رخ می‌دهد. مجموعه ابر مولکولی جبار نیز به عنوان یکی از همین مناطق شناخته می‌شود.

حلقه گرد و غبار و گاز اطراف ستاره جوان، که به عنوان دیسک protoplanetary نیز شناخته می‌شود، از تولد سیارات جدید پشتیبانی میکند. دیسک protoplanetary یک دیسک استوانه‌ای در حال چرخش از گاز و گرد و غبار متراکم است که اطراف ستاره جوان تشکیل شده است. طبق بیانیه رصدخانه نجوم رادیویی بین الملل (NRAO با استفاده از این دو تلسکوپ رادیویی، اخترشناسان می‌توانند با دیدن ابرهای غلیظ گرد و غبار و گاز در مجموعه ابر مولکولی جبار، دیسک‌های protoplanetary را که در اطراف ستاره‌های کودک شکل می‌گیرند، مشاهده کنند.

جان توبین که این تیم تحقیق را رهبری میکند، می‌گوید: “این بررسی میانگین جرم و اندازه این دیسک‌های protoplanetary بسیار جوان را نشان داد. اکنون می توانیم آنها را با دیسک‌های قدیمی‌تر که مورد مطالعه دقیق با تلسکوپ ALMA قرار گرفته اند، مقایسه کنیم.”

این پروژه، بزرگترین مطالعه دیسک‌های تشکیل دهنده سیاره در اطراف ستاره‌های نوزاد تا به امروز است که محققان با استفاده از این داده‌ها، ستاره‌های جوان و دیسک‌های آنها را در مراحل مختلف شکل گیری شناسایی کرده‌اند.

ستارگان جوان که به protostars نیز معروف هستند، در ابرهای متراکم از گاز و غبار مانند مجموعه ابر مولکولی جبار شکل می‌گیرند. این ستارگان  بسیار جوان، جرم خود را هنوز هم از ابر مولکولی والدین خود به دست می‌آورند. هنگامی که چنین ابر گازی به دلیل جاذبه از بین میرود، دیسک ماده‌ای را تشکیل میدهد که به روند رشد ستاره جدید کمک میکند. در واقع سیارات از مواد باقی مانده در دیسک اطراف ستاره تازه متولد شده شکل می‌گیرند.

تصاویر جدید نشان میدهد که دیسک‌های protoplanetary جوان، تمایل بیشتری به دیسک‌های قدیمی دارند. زیرا ستارگان در هنگام رشد، مواد بیشتری را از دیسک خود مصرف میکنند. این بدان معنی است که دیسک‌های جوان مواد اولیه بیشتری دارند که از این طریق می‌توان سیارات را تشکیل داد. احتمالا سیارات بزرگتر، از قبل در اطراف ستاره‌های بسیار جوان شکل گرفته‌اند.

در این بیانیه آمده است: شکل‌های عجیب نشان می‌دهد که ستاره‌ها هنوز در مراحل اولیه شکل گیری قرار دارند، زیرا هنوز دیسک مسطح و چرخشی در اطراف خود یا جریان شدید مواد که هر دو مشخصه یک ستاره نوزاد هستند را ندارند.

نیکول کارنات، یکی از اعضای تیم بررسی این پروژه می‌گوید: ما به ندرت در یک مشاهده، بیش از یک شی نامنظم را می‌یابیم. ما در رابطه با سن این ستارگان کاملا مطمئن نیستیم، اما احتمالاً آنها از 10000 سال جوان تر هستند.

مترجم: نرگس راد

منبع: space.com